Warto przeczytać

Wychowanie młodych pokoleń w duchu wartości powinno się rozpocząć już w przedszkolu. Podstawowym celem wychowania przedszkolnego jest dbanie o wszechstronny rozwój dziecka oraz kształtowanie jego osobowości. Rezultaty w tym zakresie osiąga się poprzez stosowanie metod opartych na aktywizacji dziecka, a także przez organizowanie kontaktów wychowanków z bliższym i dalszym środowiskiem. To w wieku przedszkolnym kształtują się podstawy osobowości.

Małe dziecko uczy się poprzez naśladowanie dorosłych, głównie rodziców i innych członków rodziny. Stąd też początkowo obraz Ojczyzny utożsamia z rodziną. W tym wieku Ojczyznę dla dziecka stanowi dom rodzinny, ulubione miejsca zabaw, bliskie osoby. W miarę poznawania zewnętrznego świata, staje się nią środowisko lokalne, miejsce zamieszkania, a więc i przedszkole, w którym dziecko czuje się bezpieczne. Z biegiem lat obraz ten wzbogaca się i poszerza stając się dla dziecka przedmiotem estetycznym wywołującym szczególne emocje i uczucia. Stąd też ważną rolą przedszkola w kształtowaniu postaw patriotycznych jest dostarczanie wiedzy o najbliższym otoczeniu.

Dostosowywanie sposobu nauczania do rozmaitych potrzeb uczniów najlepiej rozpoczynać już na etapie edukacji przedszkolnej. Okres ten jest często pierwszym momentem, kiedy dziecko wchodzi w większą grupę społeczną. Satysfakcja i nauka dziecka, wynikające z przebywania w grupie rówieśniczej, zależne są od dwóch czynników. Z jednej strony są to osobiste uwarunkowania malucha, z drugiej umiejętności i wiedza merytoryczna nauczyciela grupy. W przedziale wiekowym 3–6 lat po raz pierwszy zaobserwować możemy u dzieci różnice, które mają kilka przyczyn. Każdy przedszkolak, rozpoczynając edukację wczesnoszkolną, podejmuje ją z różnym poziomem umiejętności. – Ze względu na różnice w zasobach społecznych rodziny, jej świadomości pedagogicznej i innych czynników, dzieci przychodzą z charakterystyczną tylko sobie „wyprawką intelektualną”. Dodatkowo każdy przedszkolak wyposażony jest w specyficzny, sobie tylko właściwy zestaw umiejętności, tempo uczenia się czy preferencji dróg uczenia się . Warto w przedszkolu stworzyć warunki sprzyjające osiągnięciu przez dziecko pełnego potencjału. Możliwe jest to przede wszystkim wtedy, kiedy nauczyciel poświęci czas na rozpoznanie indywidualnych potrzeb wychowanków oraz dopasuje metody pracy do tych wymagań.

Pomocne w wyborze odpowiedniej metody pracy z dzieckiem jest ustalenie sposobu, w jaki przedszkolak zapamiętuje i odtwarza zdobywaną wiedzę. – Są dzieci, które szybko się uczą, zapamiętują, kiedy są w ciągłym ruchu (tzw. kinestetycy).

 Wartości wychowania przedszkolnego w naszym przedszkolu

 Promowanie wartości wychowania przedszkolnego ma na celu pokazanie jak ważna jest edukacja przedszkolna w życiu każdego dziecka.

Nasze przedszkole promuje wartość wychowania przedszkolnego poprzez różnego rodzaju działania. Są to przede wszystkim: dni otwarte, zajęcia otwarte, spotkania adaptacyjne, wspólne imprezy i uroczystości przedszkolne, udział dzieci w przedstawieniach teatralnych, prezentacjach, występach, festynach.

 Przykładem promowania wartości wychowania przedszkolnego przez nasze przedszkole jest również: udział dzieci w konkursach, organizowanie wycieczek edukacyjnych, współpraca z instytucjami środowiska lokalnego (biblioteką, szkołą, policją, strażą pożarną, strażą miejską, udział w spotkaniach z ciekawymi ludźmi, artystami, pogadanki z przedstawicielami różnych zawodów, a także podnoszenie kultury pedagogicznej rodziców poprzez zebrania czy prelekcje specjalistów na temat rozwoju i potrzeb dziecka w wieku przedszkolnym. Nasze przedszkole na bieżąco informuje rodziców o wydarzeniach, propozycjach oraz ofercie edukacyjnej. Dzieje się to za pośrednictwem tablic informacyjnych, kontaktów indywidualnych  i strony internetowej.

Jak reagować? Jak prostować, nie raniąc.

Dziecko, podobnie jak dorośli przeżywa swoje problemy. Poddawane jest coraz to nowym próbom i doświadczeniom; kontaktuje się z różnymi osobami ze swojego otoczenia: dorosłymi i rówieśnikami. Zdobywa wiedzę, rozwija swoje sprawności umysłowe i fizyczne. Wśród wielu sytuacji, w których uczestniczy i pełni różnorodne role, są i takie, które zarówno w potocznym języku, jak i w języku psychologii określamy mianem trudnych.
Jakie są tego przyczyny? Jak objawiają się trudne zachowania przedszkolaka? Jakie wsparcie zagwarantować dziecku, by poradziło sobie z wyjściem z trudnej sytuacji?
Przyczyny, które mogą powodować u małego dziecka trudne zachowania:
  -brak znajomości zasad, jak i brak stałego systemu zasad i konsekwencji,
  -trudności w komunikowaniu się,
  -zachowanie opozycyjno-buntownicze, czyli celowe łamanie zasad,
  -trudne zachowanie wynikające z obecności objawów różnych zaburzeń: np.: ADHD, zespół Aspergera, upośledzenie umysłowe, FAS, zespół dziecka maltretowanego, nadużycia seksualne, niedosłuch, alergie, „lęki separacyjne”, adaptacja do nowych warunków, choroby somatyczne, itp.

…,,Co robić, by dzieci nas słuchały”

Dlaczego właściwie maluch tak często mówi „nie chcę!” albo „nie będę!”? Czy można się jakoś z takim uparciuchem dogadać? Pewnie, że tak.

Udaje, że nie słyszy, gdy po raz dziesiąty prosisz, by sprzątnęło zabawki. Głuchnie na dźwięk słowa „obiad”, choć przed chwilą świetnie słyszało, co szeptałaś na ucho jego tacie. Chowa się, gdy każesz mu myć zęby. Nie rozumie słowa „nie!”, choć samo używa go dużo częściej, niż jesteś w stanie znieść…
Prawda jest taka, że nasze dzieciaki z upodobaniem nas nie słuchają, choć chcemy dla nich jak najlepiej. Robią na złość czy mają inne powody? Wyjaśniamy tę kwestię i radzimy, jak postępować, żeby maluchy nie „głuchły” tak często, nie zamieniając ich jednocześnie w bezwolne roboty, a domu w pruskie koszary.

9 powodów, dla których kilkulatek jest nieposłuszny

Wychowanie dzieci nie należy do łatwych zadań, przed którymi staje każdy rodzic. Nie ma też gotowej recepty na to jakich metod wychowawczych użyć, jak postępować z dzieckiem, aby wyrosło na mądrego, rozsądnego, dającego sobie świetnie radę w życiu człowieka. Każde dziecko bowiem jest inne i trzeba inaczej, indywidualnie do niego podchodzić. Tej zasady musimy się trzymać my - nauczyciele, ale i Państwo, jako rodzice. Na pewno racją jest, że mając dwoje dzieci może być tak, że z jednym jest nam łatwiej, jest posłuszne, chętnie współpracuje, jednym słowem sukces wychowawczy, a na drugie , choć postępujemy tak samo, nasze metody wychowawcze zupełnie nie działają. Chciałoby się powiedzieć " ta sama matka, ten sam ojciec, a dwa zupełnie inne charaktery dzieci".

Dlatego też, aby wspomóc Państwa w wychowaniu dzieci, przedstawiam kilka propozycji książek, które sama przeczytałam i uważam, że warto je przeczytać, ponieważ mogą być przydatne w tym jakże trudnym zadaniu rodziców.

Życzę przyjemnej lektury oraz sukcesów wychowawczych.

Krystyna Reluga