Potrzeba bliskości - bliskość emocjonalna
Rodzicu, masz wielką moc !
Część druga: Bliskość emocjonalna – bądź i usłysz mnie.
Reagowanie na komunikaty i potrzeby dziecka są jednymi z czynników, które budują silną relację rodzic – dziecko. Na podstawie tych działań tworzy się u dziecka poczucie bezpieczeństwa. Rodzic staje się pierwszą, ważną osobą, do której zgłaszamy swoje problemy i troski, jednocześnie dając dziecku sygnał „Możesz na mnie polegać, pomogę Ci”.
Bardzo ważna w kontaktach międzyludzkich jest ich autentyczność, czyli bycie „tu i teraz”. W sposobie komunikowania się ważny jest ton naszego głosu i zaangażowanie się w rozmowę poprzez aktywne słuchanie dziecka. To jednak nie wszystko, bo w rozmowie dziecko potrzebuje też informacji zwrotnej, np.:
- jestem dumna/y, że Ci się udało,
- rozumiem Cię,
- słyszę Cię, proszę mów dalej,
- widzę, że jest Ci przykro, może spróbujemy razem rozwiązać problem?,
- cieszę się, że potrafisz poprosić o pomoc,
- opowiedz mi więcej o tym co się wydarzyło.
Bliskość emocjonalną budujemy spędzając czas razem, więc bardzo ważna jest wspólna zabawa, wycieczki, angażowanie dziecka w domowe czynności. Wspierając w codziennych momentach dziecko, wzmacniamy jego samoocenę i poczucie akceptacji. Dziecko, które ma zaspokojone potrzeby bezpieczeństwa i bliskości (fizyczną i emocjonalną), może spokojniej poznawać świat.