Współpraca
W wychowaniu dziecka ważną rolę pełnią najbliższe osoby, z którymi spędzają najwięcej czasu. Dziecko poprzez obserwację kształtuje w sobie obraz świata i sposób funkcjonowania w nim. Rodzic i nauczyciel bardzo często wchodzą w rolę autorytetu, który staje się dla dziecka wzorem do naśladowania. Bardzo ważne, aby te osoby między sobą współpracowały i budowały jednolity schemat wychowawczy. Rodzina jest pierwszym i naturalnym środowiskiem wychowawczym, wyjątkowym ze względu na więzi łączące członków. W dalszej kolejności, w momencie rozpoczęcia edukacji przedszkolnej, dziecko poznaje nową rzeczywistość, w której musi nauczyć się funkcjonować. Celem rodziców i wychowawców jest podjęcie działań opartych na współpracy, których celem jest przede wszystkim dobro dziecka.
Na czym polega dobra współpraca pomiędzy rodzicami a wychowawcami ? Jest to ustalenie wspólnego planu działania, którego efektem będzie osiągnięcie celu. Plan ten powinien odnosić się do organizacji pracy wychowawczej zarówno w domu, jak i w przedszkolu – rodzic i wychowawca stają się partnerami w działaniu. Ujednolicenie wymagań stawianych dziecku, daje mu wyraźny obraz pożądanego zachowania.
Do błędów, które utrudniają osiągnięcie celu w pracy wychowawczej dziecka należą:
- zbyt małe zaangażowanie i brak motywacji – przy doskonałym planie działania i jednoczesnym brakiem zaangażowania ze strony rodziców/wychowawcy proces znacząco się wydłuży,
- roszczeniowa postawa – wysokie oczekiwania i stawianie nadmiernych wymagań drugiej stronie w współpracy,
- kwestionowanie podjętych działań – różnice koncepcji wychowawczych rodziny i placówki. Trudno jest nam pracować nad czymś, w co sami wątpimy.
- negatywne doświadczenia współpracy z rodzicem/wychowawcą takie jak: odczucie pouczania i udzielania „dobrych rad”, prowadzenie sporów, bagatelizowanie problemu, brak zaufania.
Co robić, aby współpraca przebiegała sprawnie ?
- być otwartym na kontakty i chętnie rozmawiać.
- trudne sytuacje wyjaśniać obiektywnie i spokojnie.
- traktować drugą stronę po partnersku i z szacunkiem.
- na bieżąco rozmawiać o procesie wychowawczym dziecka.